برای ثبت این لحظه ..

اینجا هر سال در میان روز های گرم تابستان درست زمانی که گرما آدم را کلافه می کند یک هو باران می گیرد؛مثل یک تلنگر.
یاد روز های بارانی تابستان سال های گذشته می افتم هیچ کدام از یادم نرفته،به چیز هایی که فکر می کردم و چیز هایی که نوشتم...

هیچ کس جز خودت ''این حد" از ناراحتی و "این حد" از خوشحالی رو نمی فهمه.
پس دنبال گوش و چشمی نباش که تو رو بشنوه و ببینه.
کار درست رو انتخاب کن و ادامه بده!

یلدا

و تو چه دور از واقعیت می پنداری
سهم پاهایت در خش خش یک برگ ریزان باشد
و لبخند انار سهم نگاه عاشقانه ات.


که تمام این ها سهم عاشقان است.
برای آنان که سردی هوا،گرمی دستشان در دست هم است
و لبخند در نگاهشان
و باران به شوق دیدارشان می بارد.
یلدا هم سهم عاشقی شان است.

اما این همه دلبستگی برای من وارونه است!
که جدا شدن برگ از درخت
مثل جدا شدن دستت از دستم
برگ ریزان خزان
مثل به پوچی سپردنم
لبخند انار
 مثل شکستن دلم

و یلدا ...
چرا این شب درازِبی تو تمامی ندارد؟

فکرمی کنم مو های کوتاه بهتر است.
دیگر
جای دستی میانشان خالی نمی مانَد. . .

هوای بی تو

راه می روم.

نفس می کشم.

می خندم.

و شک می کنم به تمام این ها،

که چگونه در این هوای بی تو زنده ام؟ 

سرم را بالا می گیرم.

آسمان صاف است و هوای من،بی تو،

ابری.

سرد.

خالی.

 منجمد راه می روم

منجمد نفس می کشم

منجمد می خندم

هوایم پر از فکر های خالی ست. . .

پر از تو را نداشتن.

من در اوج ام.

در اوج نرسیدن به تو

در اوج پایان عاشقانه های من و تو

سرم را پایین می گیرم

فکر می کنم

شاید  سر انگشتانت برای پاک کردن اشک هایم نرم  تر از دستمال مچاله شده در مشتم بود. . .  

سیاه پوش

به یاد جای سر انگشتانت میان مو هایم
آن ها را می بافم.
اما حالا که تو نیستی
آخرش را با روبان سیاه گره می زنم
من،سیاه پوش این روز های بدون تو ام.

اولش که این طور نبود...

اولش که این طور نبود،من خودم را نمی شناختم و خیلی ساده تو را دوست داشتم.
بعد تو با من بد شدی
از همان وقت فهمیدم نمی توانم ببخشم و بعد ها هم نتوانستم دوستت بدارم.
حالا به خودم آمدم و دیدم فراموش شدی.
و تمام قصه همین بود.
خیلی ساده،مثل دوست داشتنت. مثل دوست نداشتنت